نورٌ علی نور

بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیک یا اباصالح المهدی

سلامی به رنگ انتظار و به عطر خوش ظهور

قصد نداشتم فعلا تا یمدتی وبلاگ رو آپ کنم . اما به روال همیشگی و به رسم احترام به خواست همراهان صمیمی و دوستان بزرگوار ، اومدم تا باز هم از دل بنگارم ، اما انگار نمیتونم ... یعنی نمیشه !! متاسفانه این مدت که بدلیل یک مصلحت حکیمانه الهی ، با دیدگانی اشکبار بیشتر از قبل ، ملتمس دعای خیر خوبان هستم ، حس میکنم نوشته هام انگار با قبلا فرق میکنه ، آخه میدونید نیتم از ابتدا هم این بود که جز برای رضای معبود و خشنودی و جلب رضایت آقامون (عج) چیزی اینجا ننویسم . برای همینم این مدت به خودم اجازه نمیدم خارج از حرف از دل برآمده ، اینجا چیز دیگری به رشته نگارش دربیارم .

واسه همینم این چند هفته وبلاگ به روز نمیشه !!!

اما باز هم جهت عرض ارادت به دوستان همیشه همراهم ، و با عرض شرمندگی بابت اینکه خودم فعلا توفیق درج دلنوشته ای از خودم رو ندارم ، با کسب اجازه از صاحب نوشته ذیل ، این متن زیبا رو در آغازین لحظات صفر عاشقی ، تقدیم به محضر مقدس و منور مولای مهربانمون (عج) و پیشکش حضور شما خوبان مینمایم ...

این متن ، دلنوشته یک منتظر بزرگوار و گرامیست که وسعت افق نگاهش تا خداست و حرفای دلتنگی ایشون هم از جنس همون حرفای شسته رفته ای است که در جاری زلال زمزم گوارای نگاه کریمانه و عنایت خاصه آقا (عج) متبرک گردیده است .

درهجران روي تو ؛ در کوچه هاي انتظار ، دقایق را اشکباران سپری می کنم .

رو به سوی خانه دوست در کوچه های انتظار قدم میزنم .
اما خانه دوست کجاست ؟
تو میدانی ؟
پس راهنمای من باش !!
نمی دانی؟
پس دستت را به من ده تا با هم به سراغ آشنای دوست رویم . از او سراغ بگیریم و راهنمایمان باشد .
اما نمی دانم !
می گویی : چه نمی دانی ؟
نمیدانم آشنا کجاست ؟
کسی می داند؟ تو ! تو ! تو ! کدامتان می تواند مرا رهنمون کند ؟
سکوت ؛ تنها صدایی است که شنیده می شود .
ناگهان نوری را می بینم که از تاقچه خانه مان می آید .
ندا می دهد :

"ذلک الکتاب لاریب فیه هدی للمتقین"

اما آیا تقوی پیشه کرده ام تا هادیم باشد ؟
شرمگینم از رویش (که در تاقچه گذاشته ام و گرد و غبار گذر زمان ، روی آنرا ، یا نه بهتر بگویم ، گرد بر روی دل من گرفته !!) شرمگینم ... شرمگینم
خدایا به تو پناه می برم و از تو هدایت می خواهم تا مرا به سوی خود رهنما باشی .
از تو می خواهم در این راه ، مهدی ما را برسانی که طی راه بدون او دشوار است .
اوست که مفسر قرآن است که این دو از هم جدا نمی شوند .

" لن یفترقا حتی یردا علی الحوض "

ای که زمین را خالی از حجت و هدایتگر نمی گذاری ، ما هادی خود را از تو می خواهیم .
حال سکوت شکسته شد و دستها به سوی آسمان رفت و میشود زمزمه دعای فرج را شنید :

" الغوث الغوث الغوث

ادرکنی ادرکنی ادرکنی

الساعة الساعة الساعة

العجل العجل العجل "

آمین ... یا رب العالمین

آرزوی توفیقات روز افزون و سلامتی برای این دوست بزرگوار دارم و از همه دوستان و مخاطبین گرامی نیز شدیدا التماس دعا داریم .

السلام علیک یا ابا صالح المهدی

بعد از چند هفته ننوشتن ، باز دلم هوای اینجا رو کرده بود ، خیلی سخت بود بخوام خارج از حرف دل بنگارم ... خیلی سخت بود که چیزی بنویسم که ریشه در عمق وجودم نداشته باشه ....

مدتیه از خود دور شدم ، شایدم چون از یار دور شدم !!! نمیدونم ....

حتی گذر لحظه ها هم برام پوچ و بی معنیه ، نمیدونم چقدر این لحظات رو حس کردید ؟؟؟

چقدر با من موافقید ؟؟؟

الانم نمیخواستم به روز کنم ، اما ...

چون دیگه توانی برام نمونده ....

با آن كه مي دانستم اين دوري و فراق ، خيلي طول نـمي كشه اما … چرا اینجوری ؟؟؟؟؟
بغض راه گلويـم را بسته ودستانـم ناي نوشتـن را ندارند .

بهر حال !

نياز به آرامشي دارم كه در آن خود را بيابم و آنگاه نشان جان را از او بگيرم ،

و تا منزل جانان با او همسفر گردم .

مقابل آينه سكوت ميايستم و به خود مينگرم .

آينه به ديدهام نشانه جان را ميدهد و مردمك چشمانم را تشنه جانان ميكند .

ميخواهم با مهدي (عج) باشم !!! با چشمه زندگي !!! با چشم خدا و با زُلالي ناب .

آسمانِ چشمانم را ابري سياه گرفته ؛ و هوای باریدن باران ، بر دلم سنگینی می کند !!!

دوست دارم بگريم تا صاف شوم و سبكبال و بيخود از خود ؛

اي اشك ! كمكم كن تا خود را در تو شستشو دهم و از آينه ، بيشتر لذت ببرم .

كمكم كن تا صاف شوم و بهتر ببينم و بشنوم و بگويم :

« خويش را صافي كن از اوصاف خود تا ببيني ذات پاك صاف خود »

وقتي بناست از دوست بگوييم و دل به ياد او بسپاريم ، بايد از غير او دل برداريم و به جز او به ياد نياريم چرا که ؛ تو با او بيعت كردهاي و عهد بستهاي .

چقدر او را ميشناسي ؟ چقدر بايد او را بشناسي ؟ او را چطور و چگونه ميشناسي ؟

با تصور یا با درک از اعماق وجود ؟؟؟؟؟؟ !!!!

بايد عاشق شد و پاي در ركاب كرد .

عشق مثل آب است ؛ اگر مانعي بر سر راهش نباشد ، همه جا جاري است .

بايد تشنه بود ؛ تشنگي ما را به آب مي رساند ؛

« آب كم جو ، تشنگي آور بدست تا بجوشد آبت ، از بالا و پست »

بايد از سرابها گذشت تا به زمزم معرفت رسيد .

چشمه اينجاست ! زمزم اينجاست ! آب اينجاست ! نزديكتر از من به من !

يار نزديك تر از من به من است !!

وين عجب بين كه من از وي دورم .

اللهم عجل عجل عجل لولیک الفرج

التماس دعای مخصوص مخصوص مخصوص